Słuchaj
„Cały dźwięk systemowy”, czyli ustawienie domyślne, które nie wymaga żadnej konfiguracji. Jeśli wolisz ograniczyć się do jednej aplikacji, to samo menu pokazuje, co gra w tej chwili, a ten wybór zostaje, dopóki go nie zmienisz.
Subtitles · Przewodnik konfiguracji
Instalacja zajmuje minutę. Pierwsze uruchomienie trwa dłużej, bo zanim pojawią się jakiekolwiek napisy, musi się pobrać model mowy. Jeden krok w środku może się nie udać bez żadnego sygnału, a ta strona istnieje głównie po to, żeby dało się to zauważyć w dziesięć sekund, a nie po godzinie.
Przeciągnij aplikację do folderu Aplikacje i ją otwórz. Nie ma ikony w Docku ani okna do ustawiania: aplikację znajdziesz na pasku menu. Na początek zobaczysz krótkie powitanie, które pokazuje ją przy jej trzech zadaniach.
W tle pobiera się model. W tym czasie na ikonie w pasku menu pulsuje kropka, a samo menu pokazuje procent i liczbę plików. Pierwsze uruchomienie trwa kilka minut; każde kolejne kilka sekund.
macOS prosi o pozwolenie na nagrywanie dźwięku systemowego. Jeśli przegapisz to okienko albo je zamkniesz, nic Ci o tym nie powie. Core Audio dalej zwraca sukces, przechwytywanie zgłasza, że działa, bufory przychodzą w odpowiednim rozmiarze i rytmie, a każda pojedyncza próbka to zero. Nigdzie w całym łańcuchu nie ma błędu, więc aplikacja wygląda na zainstalowaną i działającą, tylko po prostu nigdy nie wyświetla żadnych napisów.
Jeśli nie widzisz ani napisów, ani błędu, prawie zawsze chodzi o to. W menu jest polecenie Sprawdź dostęp do dźwięku…, które otwiera właściwy panel Ustawień systemowych; aplikacja Subtitles powinna być zaznaczona w ustawieniach Prywatność i ochrona ▸ Nagrywanie ekranu i dźwięku systemowego, w sekcji „Tylko nagrywanie dźwięku systemowego”. Nie ma API, które informowałoby, czy dostęp został przyznany, więc aplikacja nie udaje, że to wie.
Pasek menu mieści tylko ograniczoną liczbę ikon, a na MacBooku z wycięciem w ekranie jeszcze mniej, i macOS bez słowa ukrywa te, które się nie mieszczą. Swoją część zajmuje też aplikacja na pierwszym planie: długie menu, takie jak w przeglądarce, zostawia mniej miejsca niż menu Findera, więc ikona może znikać i wracać, gdy przełączasz aplikacje. Jeśli napisy się pojawiają, a ikona nie, oto jak ją przywrócić.
„Cały dźwięk systemowy”, czyli ustawienie domyślne, które nie wymaga żadnej konfiguracji. Jeśli wolisz ograniczyć się do jednej aplikacji, to samo menu pokazuje, co gra w tej chwili, a ten wybór zostaje, dopóki go nie zmienisz.
Na czele jest „Wielojęzyczny”, który rozpoznaje osiemnaście języków, a duński i norweski są wymienione osobno w sekcji „Eksperymentalne”: popełniają więcej błędów, więc wybierz je tam, zamiast zdawać się na automatyczne wykrywanie. Angielski ma własne modele, w których wybierasz między szybkością a dokładnością; pozostałe języki obsługuje jeden model wielojęzyczny. Przejście w obrębie pakietu jest natychmiastowe, przejście do innego pakietu oznacza kolejne pobieranie.
Domyślnie ustawiona jest opcja „Bez tłumaczenia”, dopóki nie wybierzesz języka; wtedy napisy pojawiają się w tym języku. Dowolny z osiemnastu na niemal każdy inny, na komputerze, przez tłumacza Apple; język, na który nie da się tłumaczyć z języka mówionego, jest wyszarzony. Pozycja „Tempo tłumaczenia” pod spodem decyduje, co widzisz, gdy zdanie jest jeszcze wypowiadane. Obie pozycje wymagają macOS 15; w starszych wersjach ich nie ma. Jak to działa.
„Pomijaj muzykę i hałas” sprawia, że muzyka nie zamienia się w zmyślone teksty piosenek. „Nowa ramka przy zmianie mówcy” jest domyślnie wyłączona i warto ją włączyć do rozmów. „Znikanie pod wskaźnikiem” sprawia, że napisy nie zasłaniają tego, co pod nimi. Opcja „Pokazuj napisy przy udostępnianiu / nagrywaniu ekranu” jest włączona, a jej wyłączenie usuwa napisy ze wszystkiego, co nagrywa Twój ekran.
Wielkość ramki, krycie, liczba wierszy i to, jak daleko sięga cofanie, wszystko z podglądem na prawdziwych napisach, a nie na makiecie. W tym samym oknie można też wyczyścić pamięć podręczną modeli.
Pozycja nad „Ustawieniami…” brzmi „Okres próbny: zostało N dni”, „Wprowadź klucz licencyjny…” albo „Licencja aktywna” i otwiera okno licencji. Wklej klucz z potwierdzenia zakupu lub z biblioteki Gumroad, wielkimi czy małymi literami, ze spacjami czy bez, kliknij „Aktywuj”, a okno od razu pokaże, co się z nim stało. „Kup klucz” i „Gdzie jest mój klucz?” są w tym samym oknie, a jeden klucz działa na każdym Macu, którego używasz.
Napisy nie przechwytują kliknięć, więc pracujesz bezpośrednio przez nie. Oto jedyne, czego potrzeba z klawiatury.
Klucz przychodzi w potwierdzeniu zakupu, które serwis Gumroad wysyła Ci e-mailem, i jest też przechowywany w Twojej bibliotece Gumroad. Wprowadzasz go z paska menu, w aplikacji, którą już masz: nie trzeba niczego pobierać ponownie.
Jeden klucz działa na każdym Macu, którego używasz, więc wprowadź ten sam na każdym z nich. Aplikacja potrzebuje na chwilę internetu, żeby go sprawdzić; klucz wprowadzony offline działa przez 72 godziny i zostaje potwierdzony, gdy tylko sieć wróci.
Napisy w języku, w którym się mówi, i tłumaczenie, kiedy go potrzebujesz.
macOS ma to wbudowane i za darmo. Gdzie to przestaje wystarczać.
Napisy bez tego, żeby gospodarz musiał cokolwiek włączać.
Napisy, które nie zależą od tego, na co pozwala administrator Twojej organizacji.
Napisy na urządzeniu, bez potrzeby konkretnego planu Workspace.
Napisy bez aplikacji w przestrzeni roboczej, którą ktoś musi zatwierdzić.
Napisy na bieżąco, a nie dopiero po przetworzeniu nagrania.
Napisy do audycji, które nigdy nie miały transkrypcji.
Uzupełnienie, nie alternatywa. Notatki po spotkaniu, napisy w jego trakcie.
Do 31 października: 9 $ zamiast 19 $ · 14 dni na zwrot pieniędzy
14 dni na zwrot pieniędzy, bez zadawania pytań
7 dni za darmo, potem jednorazowo 19 $, wszystkie przyszłe uaktualnienia w cenie · macOS 14.2 lub nowszy · Apple silicon
Napisy w czasie rzeczywistym bez limitu, jak długo masz tego Maca. Bez kupowania minut, bez konta, bez subskrypcji.